cube 3d logo
kanał youtube druk 3d
None

Dokładność wydruku 3D.

Czym tak naprawdę jest dokładność drukowania 3D? Obecnie na rynku jest wiele firm zajmujących się produkcją drukarek 3D, które z dumą reklamują swoje produkty podając wartości dokładności drukowania dochodzące do 10mikronów. Pojęcie dokładności wydruku przedstawiające go w ten sposób nie ma całkowitego odwzorowania w rzeczywistości bowiem jest to jedynie grubość warstwy jaką jest w stanie nałożyć drukarka. Wpływ na sam wymiar ma dużo więcej czynników takich jak skurcz materiału czy możliwość minimalnego posuwu głowicy, dlatego na dokładność drukowania największy wpływ ma technologia jaka wybierzemy aby wykonać nasz model w technologii druku 3D. Większość z nich ma swoje ograniczenia dlatego przed zleceniem wykonania swojego prototypu dobrze jest zorientować się czy w naszym przypadku wysoką jakość wydruku będzie miała odwzorowanie w użytkowości prototypu bowiem materiał jakiego użyjemy do jego wykonania ma tu ogromne znaczenie.

Poniżej znajduje się opis najbardziej popularnych technologii wydruku.

FDM

Technologia FDM, w porównaniu do innych technik szybkiego prototypowania, pozwala uzyskać dokładne tanie modele z wytrzymałych użytkowych materiałów (ABS, PLA). Drukarki 3D modelujące techniką FDM mogą budować elementy o ściankach mających grubość 0,6 mm, a grubość warstwy może dochodzić do 50 mikronów. Technologia ma swoje ograniczenia i zazwyczaj jest stosowana jako baza do dalszej obróbki np. szlifowaniu, wierceniu, malowaniu, chromowaniu, materiał z którego wykonuje się wydruki można również łączyć w większe modele poprzez klejenie co jest ogromną zaletą. Materiał ABS można także poddawać chemicznej obróbce –acetonowania przez co warstwy materiału zlewają się ze sobą tworząc idealnie gładką i śliską powierzchnie. Także różnorodność oraz dostępność materiałów na rynku sprawia, iż jest to jedna z najbardziej atrakcyjnych technik wykonania wydruków 3D.

Wadą metody jest skurcz materiału co ma wpływ na dokładność wymiarową.

SLS

Podstawą do tworzenia modeli w tej technologii jest proszek spiekany laserowo. Materiał jaki możemy zastosować do tworzenia modeli to tworzywa sztuczne (np. poliamid), czy ceramika, jak i sproszkowane metale (stal, brąz, tytan – w przypadku DMLS) jest on jednak zdecydowanie bardziej kosztowny niż w przypadku technologii FDM. Metoda ta wykorzystuje przejście materiału od stanu stałego (proszek), przez stan płynny, po czym ponownie zastyga do stanu stałego (spiek). Selektywne spiekanie laserowe jest metodą przyrostową wytwarzania modeli, kolejne warstwy proszku są spiekane ze sobą w komorze zasypanej proszkiem dzięki czemu technologia nie wymaga tworzenia dodatkowych elementów podtrzymujących - ograniczenie zużycia materiału. Technologia SLS jest wśród entuzjastów drukarek 3D postrzegana jako przyszłość i największe pole do rozwoju. Można nią uzyskać bardzo dokładne modele o ostrych kształtach i dokładności wymiarowe do +/-0,10 a grubość warstwy dochodzi do 50 mikronów.

PolyJet

Technologia przyrostowa, wykorzystywana w dziedzinie druku 3d. Specjalne głowice nanoszą kolene warstwy fotopolimeru , który następnie jest utwardzany za pomocą promieni UV. Ciekawsotką tej techniki jest  materiał , którym jest żywica. Po utwardzeniu ma postać żelu, dzięki czemu można ją wypłukać z gotowego wyrobu za pomocą wody pod wysokim ciśnieniem. Nie wątpliwą zaletą metody jest bardzo duża dokładność warstwa materiału może mieć grubość nawet 0,010mm. Obecnie trwają prace nad rozwinięciem PJ czyli PJM (PolyJet Matrix), które umożliwia wykorzystanie w jednym procesie drukowania żywic o różnych właściwościach mechanicznych. Największą wadą jest czas wykonywania wydruku.